Pandemide Bir Fincan Kahve

Karantinada Komşu Kaçamağı(Bol Köpüklü Kahve)

Bugün kü içimizi ısıtan haber yanıbaşımızdaki komşularımızdan,karşı komşumuzdan,evimizin çaprazında ki komşumuzdan ve hatta aynı apartmanı paylaştığımız kapı komşumuzdan…Bu haber çok içimizden… 🙂

Her konuda olduğu gibi pandemi konusundada dengeyi sağlamak ruh sağlığımız için oldukça önemli olmasına rağmen,bu konuda da ülkemiz insanında oluşan iki tip yaklaşımı haber sayfalarının yanı sıra,yakın çevremizde de çok rahat gözlemlemekteyiz…Bir taraftan hasta olurum korkusu ile dış dünyadan kendisini tamamen izole etmiş,aylardır markete,alışverişe bile çıkmamış,evine kapanmış cânım insanım.Diğer taraftan sanki hiçbir hastalık yokmuş gibi pandeminin etki etmediği normal hayatlarına,gezmelerine fütursuzca devam eden ülkem insanı.

Bugün telefonuma gelen paylaşımlardan biri;komşularımızın bir araya gelip çektiği 40 yıllık hatırı kalacak bir fotoğraf oldu!Fotoğrafta kahve fincanlarının yanında sunulan ikramlıklardan bahsetmeyeceğim-ki konu dağılmasın- 🙂

Evet,sayısı ikiyi geçmeyen bol köpüklü kahve ve yanında cömert ikramlar ile (tekrar ikramlıklara girdim 🙂 ) içimizi ısıtan güzel bir fotoğraf…(yenilip içilenlerin veya her anımızın resmedilip paylaşılmasını şahsi görüşüm olarak onaylamasam da) çok sık olmamak kaydı ile bazen insanlara teşvik,moral olabilecek paylaşımları onaylıyorum…

Artık akraba,eş,dost,komşuluk gibi kavramlara özlem duyduğumuz bu günlerde marketten veya iş dönüşü karşılaştığımız tanıdıklar ile bir selam ile bırakamadığımız uzuuun kapı önü sohbetlerine dönüştürdüğümüz,hal hatır sormalarımızı,mesafeli bir şekilde kurallara uyarak gerçekleştirip,hasret gideriyoruz.

Eğer kendi sağlık durumumuzdan veya aile fertlerimizin sağlık durumlarından endişe ettiğimiz için mesafeli ve az sayıda kişi ile bile olsa misafir kabul edemeyip,misafirliğe gidemiyor isek,yakınlarımıza telefon ile bir alo diyip hal hatır sorabilir kendimize acı(tercihe bağlı tabii (; ) bol köpüklü bir kahve yapabiliriz.

İlla hatır tutmak için birilerini beklememize gerek yok!Hatırını gözetmemiz gereken en önemli kişi kendimiziz!Her gün kendimize (acı,orta,şekerli yahut sütlü) bol köpüklü bir fincan kahve yapalım.Yıl hesabına gerek yok!Ömrümüzün sonuna dek kendi hatırımızı gözetelim…

Bu arada kahve yapamasalar da bir mesaj atıp veya ”alo!” diyip halimizi sıhhatimizi soranların hatırlarını unutmayalım. 🙂

Bunları da sevebilirsiniz

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: